Konstrukcje abstrakcyjne

Sztuka abstrakcyjna – nieprzedstawiająca – znana jest od bardzo dawna, bo już w ludzie pierwotni używali tajemniczych znaków, które umieszczali obok malowideł w grotach i jaskiniach oraz motywów ornamentalnych na naczyniach, talerzach itp. Współcześnie wyraża się ona już nie tylko poprzez obrazy czy rzeźby ale również konstrukcje abstrakcyjne.

Co to jest abstrakcja, pewnie wiemy wszyscy. Coś o czym mówimy, że jest abstrakcyjne jest oderwane od rzeczywistości, nie przystające do niej, inne. Skupmy się natomiast na konstrukcjach. Generalnie termin ten jest podstawowym pojęciem konstruktywizmu. Ten prąd w sztuce dotyczy głównie architektury ale również sztuki.

  • Złożone i nieprawdopodobne konstrukcje tworzą artyści różnego pokroju od architektów, przez rzeźbiarzy po malarzy. Abstrakcyjne konstrukcje na papierze są współcześnie bardzo pożądane i cenione. Chcą je mieć na swoich ścianach nie tylko artyści ale i sławne osobistości.
  • Pevsner Antoine to artysta, który tworzył wspaniałe konstrukcje abstrakcyjne z najróżniejszych rzeczy, np. z metali, sznurków, i przenikających się płaszczyzn. Jest uważany za głównego i najwybitniejszego przedstawiciela rzeźby konstruktywistycznej.
  • Jednak największym zainteresowaniem cieszą się obecnie abstrakcyjne konstrukcje architektoniczne. Człowiek jest w stanie stworzyć naprawdę nieprawdopodobne budowle, które zachwycają i wprawiają w podziw.

Wielu z nas zastanawia się, jak tworzy się dzieło, którego formą rządzi ogromna siła wyobraźni, której nie ogranicza już dzisiaj w zasadzie nic – ani materiał ani technika wykonania. Dzieło architektoniczne powstaje najpierw na kartce papieru. To właśnie tutaj rodzi się i powstaje pierwotna wizja budowli, później wiele razy zmieniana. Samo przełożenie bowiem szkicu na rzeczywiste “dzieło” to już praca zespołowa. To tysiące obliczeń, szkiców, rzutów budynku, rysunków technicznych. Jest to praca długa i żmudna ale efekty przechodzą najczęściej oczekiwania wszystkich. Pamiętajmy również, że nowa budowla jest częścią, nieodłącznym elementem miasta czy dzielnicy, w której stanie i w której są już jakieś budynki. Musi więc z nimi w jakimś stopniu harmonizować, współistnieć albo przez podobieństwo albo przez zupełny kontrast.